Zespół stresu pourazowego (PTSD) to zaburzenie powstałe w wyniku doświadczenia silnej i długotrwałej sytuacji stresowej, której konsekwencją jest upośledzenie codziennego funkcjonowania.
W wyniku tego osoba doświadczająca PTSD znajduje się w stanie ciągłego napięcia emocjonalnego.
Charakterystyczne w przebiegu tego zespołu jest również pojawianie się tzw. flashbacków, czyli uporczywie nawracających wspomnień traumatycznego wydarzenia.
Kryteria diagnostyczne PTSD:
- przeżycie, bądź bycie świadkiem traumatycznego wydarzenia oraz wystąpienie silnego strachu w reakcji na to wydarzenie;
- traumatyczne doświadczenie jest ciągle doświadczane na nowo w postaci nawracających wspomnień, snów, złudzeń czy omamów;
- unikanie wszelkich bodźców mogących mieć powiązanie z traumatycznym doświadczeniem;
- trwałe objawy nadpobudliwości (niewystępujące przed urazem) przejawiające się w trudnościach w zasypianiu, rozdrażnieniu i wybuchach gniewu, trudnościach z koncentracją, wyolbrzymianiu reakcji przestrachu;
- zaburzenia powodują znaczące obniżenie samopoczucia, upośledzenie kontaktów społecznych oraz zawodowych.
Leczenie PTSD
W leczeniu stosuje się środki farmakologiczne w postaci leków przeciwdepresyjnych oraz przeciwlękowych, które znacząco wpływają na zmniejszenie się koszmarów nocnych oraz flashbacków.
Badania wykazały, że leczenie farmakologiczne nie łagodzi takich objawów jak: lęk uogólniony oraz dystans wobec najbliższych.
W przypadku tych symptomów skuteczna jest terapia ekspozycji, która polega na przeżywaniu w wyobraźni wydarzenia traumatycznego w obecności terapeuty. Pacjent opisuje emocje i przeżycia związane z traumą, które do tej pory były skrywane i wypierane. Metoda ta okazała się skuteczna w walce z objawami zespołu stresu pourazowego.
