Samookaleczanie jest to przejaw autoagresji (kierowanie agresji w stosunku do własnej osoby).  

Zazwyczaj to zaburzenie psychiczne dotyka dzieci i młodzież, jednak może występować również u osób dorosłych oraz osób starszych.

 

Bezpośrednią przyczyną samookaleczania jest duże nagromadzenie napięcia, które za pomocą autoagresji jest chwilowo niwelowane.

Autoagresja często współwystępuje z depresją.

 

Przyczyny samookaleczania

 

Najczęstszą przyczyną autoagresji jest uraz doznany w dzieciństwie.

Osoba taka mogła doświadczać bicia, poniżania, ignorowania potrzeb, co doprowadziło do zaburzeń w sferze emocjonalnej. Innymi przyczynami mogą być: śmierć rodzica, rozwód, pobyt w domu dziecka, długotrwałe leczenie szpitalne, nadmierne wymagania rodziców.

 

Samookaleczenia mogą występować również u osób z autyzmem, zespołem Retta, chorymi na depresję oraz schizofrenie.

 

Objawy samookaleczania

 

Najczęstszym sposobem samookaleczania jest cięcie się żyletką w okolicach przedramion oraz ud.

Może również dochodzić do rozdrapywania ran w miejscach niewidocznych pod ubraniem, gryzieniu się, wyrywaniu włosów oraz rzęs, uderzaniu głową w ścianę.

 

Terapia stosowana u osób samookaleczających się

 

Osoby stosujące autoagresję powinny jak najszybciej udać się do psychiatry lub psychologa w celu uzyskania pomocy.

Terapia ma na celu dojście do przyczyny występowania napięcia oraz wdrożenie skutecznych technik które umożliwią poradzenie sobie z problemem.

 

Ważne, aby terapią została objęta cała rodzina, ponieważ problem autoagresji jest symptomem, który swoją przyczynę ma najczęściej w trudnościach rodzinnych.

 

"Jeżeli potrafisz coś wymarzyć, potrafisz także to osiągnąć."

Walt Disney