Rozwój organizacji to zagadnienie obejmujące zespół metod prowadzących do zmian i doskonalenia organizacji.
Pojęcie rozwoju organizacyjnego przedsiębiorstwa odnosi się do procesu obejmującego ciąg następujących po sobie i wzajemnie uzależnionych zmian stanów rzeczy. Proces ten przebiega w czasie, w którym kolejno następujące po sobie zmiany są uporządkowane i utrzymują się względnie trwale (aż do powstania sytuacji kryzysowej).
Każda organizacja ma swój własny cykl rozwojowy, jednakże występują tak zwane teorie cyklu życia wskazujące na występowanie podobieństw w rozwoju przedsiębiorstw
Typowe fazy cyklu życia organizacji:
- Faza kreacji, gdy organizacja jest mała i zaczyna się rozwijać
- Dojrzałość organizacyjna
- Schyłek organizacji.
Najbardziej popularną teorię cyklu życia organizacji zaprezentował Larry Greiner. Model Greinera zakłada, że każde rozwiązanie dla organizacji zawiera w sobie zarodek kryzysu.
Model Larrego Greinera
- Faza przedsiębiorczości - wzrost przez kreatywność, podstawowym celem jest przetrwanie i rozwój organizacji. Faza zakończona jest kryzysem przywództwa
- Faza kolektywności – nacisk położony na ustalanie celów i procedur, ale następuje dalszy wzrost organizacji. W tej facie dochodzi do kryzysu autonomii. Jego rozwiązaniem jest delegowanie uprawnień decyzyjnych.
- Faza delegacji – obejmuje proces decentralizacji uprawnień. Dzięki temu organizacja staje się dużo bardziej elastyczna i następuje dalszy wzrost organizacji. Jednak w fazie tej może pojawić się kryzys kontroli.
- Faza formalizacji – pojawia się biurokracja. Organizacja rośnie w organizmy kontroli, a jej struktura jest coraz bardziej zintegrowana i sformalizowana. Nadużywanie biurokracji skutkuje pojawieniem się kryzysu teczkowego.
- Faza współpracy – przełamanie rutyny i stopniowa decentralizacja. Etap pracy zespołowej, co wpływa na skuteczność rozwoju organizacji. Następnym etapem jest kryzys odnowy, który zachodzi w wyniku zbyt dużego otwarcia na zewnątrz i spłaszczenia struktur.
