Transseksualizm to zaburzenie tożsamości płciowej, charakteryzujące się występowaniem uczucia niedopasowania do własnej płci.
Osoba z tym zaburzeniem nie jest zadowolona z posiadanych cech płciowych. Czuje się „więźniem” we własnym ciele.
Objawy zaburzenia tożsamości płciowej
Pierwsze objawy niedopasowania płciowego pojawiają się już w okresie dzieciństwa.
U chłopców przejawia się to w chęci częstego przebierania się w ubrania charakterystyczne dla dziewczynek, u dziewczynek upieranie się przy noszeniu chłopięcych ubrań. Pojawia się niechęć do uczestniczenia w typowo chłopięcych zabawach oraz fantazjowanie o byciu osobą o innej płci.
Analogiczne zachowania pojawiają się u dziewczynek.
U osób dorosłych zaburzenie tożsamości płciowej przejawia się głównie w wyrażaniu pragnienia posiadania płci przeciwnej oraz byciu traktowanym jak pełnoprawny przedstawiciel tej płci.
Kryteria transseksualizmu:
- utrzymująca się silna identyfikacja z płcią przeciwną;
- stale występujący dyskomfort związany z byciem przedstawicielem danej płci lub poczucie, że własna rola płciowa jest nieodpowiednia;
- zaburzeniu nie towarzyszy fizyczny stan interseksualizmu (jednoczesne występowanie żeńskich i męskich narządów płciowych);
- zaburzenie to powoduje dyskomfort utrudniający, bądź uniemożliwiający funkcjonowanie społeczne lub zawodowe.
Leczenie transseksualizmu
W niektórych przypadkach leczenia transseksualizmu stosuje się terapie psychologiczne, które mogą odwrócić poczucie płci w transseksualizmie.
Dzieje się tak jednak w przypadku niewielu pacjentów i zazwyczaj najlepszą metodą jest chirurgiczna korekta płci (obecnie określana jako „ponowne przypisanie płci”).
Przed podjęciem leczenia polegającego na korekcie płci, osoba transseksualna poddawana jest szczegółowej diagnostyce, w celu upewnienia się o stałości podjętej decyzji.
